aliyyenveliyullah -forum anasayfa-  

Geri git   aliyyenveliyullah -forum anasayfa- | EDEBİYAT KÖŞESİ | ŞİİR

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Alt 01-02-2017, 08:06
TUBA TUBA isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Uzman Üye
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 114
TUBA is on a distinguished road
Standart Köpeğin Vefası, İnsanın Vefasızlığı

Anlamlı Şiir:
köpeğin vefa ve hayâsından, insanın vefasızlık ve hayâsızlığından Şianın En Büyük alimlerinden merhum Şeyh Bahaî'nin şiir kalıbında anlattığı kıssayı Yazmak istedim:

Vaktiyle abit bir kul dağa çıktı Lübnan'da
Rakîm ashabı gibi çekildi inzivaya

Dünyadan yüz çevirdi, Allah'ına yöneldi
İzzet hazinesini buralarda keşfetti

Rabbi için aç kaldı, günlerce oruç tuttu
İftarlarda kendini hep ekmekle avuttu

Yarısını akşam yer, yarısını saklardı
Onu da sahurda yer, kanaatle yaşardı

Bir süre böyle geçti, inmedi hiç köyüne
İnmek de istemedi, dönmedi hiç evine

Nihayet bir gün ekmek kalmamıştı bohçada
Açlıktan bitkin düştü, zayıfladı bir anda

İlk akşamı aç kıldı, yatsıya zor dayandı
Karnı aç olduğu çun fikri hep taamdaydı

Ne takati kalmıştı, ne de derman açlıktan
O gece yatamadı, mahrum kaldı namazdan

Sabah olunca artık dedi şehre ineyim
İnip de bir çırpıda yemek falan yiyeyim

Bir şehire girdi ki, sakini ehl-i zarar
Yarısı ateşperest, yarısı da sahtekâr

Ne var ki abit açtı, dayandı bir kapıya
İki ekmek kopardı, ateşperest de olsa

Aldı ekmeği abit, teşekkür edip çıktı
Ekmeği görünce sanki tekrar gönlü açıldı

Geri dönüp giderken yine hiç korkmuyordu
İki ekmekle o gün iftarı düşlüyordu

Ateşperest adamın bir köpeği var idi
Zavallı da açlıktan bir deri-bir kemikti

Yanında top çizilse, onu ekmek sanırdı
Biri de "etmek" dese, onu ekmek anlardı

Görünce abitte'kmek, koştu hemen ardından
Kuyruğunu sallayıp ekmek istedi ondan

Köpeği gören abit birini ona verdi
Biri de bana yeter deyip geri çekildi

Ne var ki köpek açtı, yine kuyruk salladı
Bir ekmek daha deyip hemen yanına vardı

Abit ise gönülsüz, onu da verdi naçar
Korkmuştu çünkü ondan, biri etmemişti kâr

Aç köpek iştahlıydı, onu da yedi ama
Bir kez daha takıldı abitin arkasına

Gölge gibi izledi, onu hiç kaybetmeden
Havlamakla kalmayıp yapıştı giysisinden

Şaşırmıştı bir anda, durum olunca ciddi
Senin gibi hayâsız var mı bir köpek, dedi

Elimde avucumda ne varsa yedirdim ya
Daha ne istersin ki, git başkasına havla

İki ekmeğim vardı, onları da sen yedin
Bir de yetmezmiş gibi üstümü pençeledin

Köpek dile gelerek dedi ey kemal ehli
Ben hayâsız değilim, ne de celal ehli

Küçüklüğümden beri hep burada yaşadım
Bu evi ben kendime ebedi yuva yaptım

Koyunları ben güder, evini gözetirim
Sahibim de lütfetse bir lokma ekmek yerim

Bazen bol kemik verir, bazen de aç bırakır
Günlerce yanar ağzım, post kemiğe yapışır

Bazen bu ateşperest kendi de tok dolaşmaz
Hele sen beni boş ver, kendine nan bulamaz

İşte duydun gerçeği, ben bu halde yaşadım
Yine de ondan başka kimseye el açmadım

Yaşlı ateşpereste ben, hep bekçilik eyledim
Verdiğine şükrettim, vermeyince sabrettim

Ama sen böyle misin, olmayınca bir akşam
Sabır direğin çöktü, yüz çevirdin Allah'tan

Bir anda yardan geçip iniverdin bayıra
Ateşperest demeyip yapıştın kapısına

İki lokma ekmek için reva mı dosttan geçmek?
Düşmanıyla barışmak, hele post değiştirmek?

Yüzün varsa sen hak ver, ey yüzsüz seçkin adam
Hayâsız bir ben miyim, yoksa sen misin, inan

Hakkı duyunca abit şaşırdı sessiz kaldı
Köpekten aldı dersi oracıkta bayıldı

Köpek nefsli Bahaî, duydun mu itin sözün
Git de kanaati sen, o itten öğren özün

Sabırla açılmazsa yüzüne hak kapısı
Seni de geçer elbet o köpeğin pahası

Şeyh Bahai D. Hicrî 953 - Ö. Hicrî 1030'da
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Şu Anki Saat: 09:03


Powered by vBulletin® Version 3.8.1
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.