aliyyenveliyullah -forum anasayfa-  

Geri git   aliyyenveliyullah -forum anasayfa- | EDEBİYAT KÖŞESİ | ŞİİR

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Alt 09-11-2018, 07:37
CEMALETTİN YALDIR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
CEMALETTİN YALDIR CEMALETTİN YALDIR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
SAHİBİ VE GENEL YÖNETİCİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 3.408
CEMALETTİN YALDIR will become famous soon enough
Standart Sinezen Sözleri

EY SU YERİNE KAN İÇEN DİLSİZ BALAM…
Bunu dinleyip anlayıp ağlamayan bir anne düşünülebilir mi?

DİLSİZ BALAM ALİ ASGAR
Men Rubab-ı Bikesem
Su görende ağlıyıram
Men elan balasızam
Süd verende ağlıyıram

Ey su yerine gan içen
Şirin beden dilsiz balam
Gül henceri peykan biçen
Gülgun kefen dilsiz balam

Oğ yaranı kim bağladı
Kan ağladı efganım esger
Yannam bu derde daimen
Hunin beden dilsiz balam

Kaldı ürekde ellerim
Şirin sözüm aram-ı canım
Hesret galıp ruhsarine
Ağlar gözüm aram-ı canım

Süzdün hara baht ulduzum
Dadım duzum ruhu revanım
Salmış ayağdan hicranın
Yoğdur dözüm aramı canım

Arzularım oldu yalan
Heyder nişan ceyranım esger
Gelbim darığdı gel balam
Ey mehriban ceyranım esger

Şermendeyem süd olmadı
Men ol gece avara galdım
Eziz guzum gel sineme
Ver cisme can ceyranım esger

Bu kerbubela deşti oğul gülşene benzer
Hansı nene dünyada elican mene benzer
Alem de bilir sen güle yoğ gül sene benzer
Bir gülsen eli bağ-ı behişt etri versen
Biçare rubabı goyup avare gedirsen

Ey su yerine gan içen
Şirin beden dilsiz balam
Gül henceri peykan için
Golgun kefen dilsiz balam

Oğ yaranı kim bağladı
Kan ağladı efganim esger
Yannam bu derde daimen
Hunin beden dilsiz balam

Oldun mene yllar uzunu yaver-u yoldaş
Hem nazlı balaydın mene hem gem günü gardaş
Bir de seni ağuşa alaydım bala ey kaş!
Su fikrini bilmez olup baştan ataydın
Lay lay deceğin sinemin üstünde yataydın


Ebelfezl Ebelfezl Ebelfezl

Aşk nedir bilmem
Gerek ki öğrenem
Öğretsin mene
Aşgına gol veren

Kim bu pehlivan?
Alem olup heyran
Zehra eşgine
Huseyn’e veren can
Huseyn’e veren can

Soyu Heyder-i
Vefanın zirvesi
İsmi Ebelfezl
Huseyn’in nökeri
Huseyn’in nökeri

Aşk meydanında
Safları yaranda
Babası Heyder
Sanki Kerbela’da
Sanki Kerbela’da.

Cafer-i Teyyar
Haydar-i Kerrar
Hamza şebihi
Ebbas Elemdar
Ebbas Elemdar.

Güller açılsın
Seni bir goxlasın
Artıx gülistan
Gülünü tanısın
Gülünü tanısın.

Hayrandır herkes
Ama meni bilmez
Divane oldum
Eşgine Ebelfezl
Eşgine Ebelfezl.

Açıklama:
Tu şehr-i yar-i ( sen yar şehrisin)
Fatime tabari (Fatime terbiyesi almışsın)
Manendi Heyder (Haydar gibi)
Hemyar nedari (yarin yoktur)

Yaralandım Bacı Zeynep
Yalnız kaldım artık bacı
Şehid oldu yarenler hep
Selam ey başımın tacı
Yaralandım bacı Zeynep.

Veda vakti gelip çattı
Bela tüm alemi tuttu
Elimdeki elem yattı
Yaralandım bacı Zeynep.

Susuzluktan ciğer yandı
Fırat kanlara boyandı
Semâda hem güneş dondu
Yaralandım bacı Zeynep.

Önümde Kâsım’ın na’şı
Ekber’imin kanlı başı
Başım yardı bela taşı
Yaralandım bacı Zeynep

Gülistânım hazân oldu
Yerde gökte tufan oldu
Dağ taş bile nâlân oldu
Yaralandım bacı Zeynep.

Bu çöl bana Minâ bacı
Sana Merve safâ bacı
Göster sabr u rızâ bacı
Yaralandım bacı Zeynep.

Bu çölde imtihan oldum
Din uğruna kurban oldum
Hak-bâtıla furkân odum
Yaralandım bacı Zeynep.

Bırakma sen kanım batsın
Bırakma sancağım yatsın
Kervanıma sen umutsun
Yaralandım bacı Zeynep.

Sabret düşman sevinmesin
Hizb-i Şeytan sevinmesin
Sabret şeytan övünmesin
Yaralandım bacı Zeynep.

Bacı ey şeydâ bülbülüm
Zehrâ ıtırlı ey gülüm
Mukadderdir Hak’tan ölüm
Yaralandım bacı Zeynep.

Elveda ey bacı Zeynep
Seninle yaşar bu mektep
Benimle anılırsın hep
Yaralandım bacı Zeynep.

Yatma sıcak kumda Hüseyn
Yatma sıcak kumda Hüseyn
Bak, açılmış râh-ı Fırât
Kalk sen de bir yudum su iç
Ağlaşıyor tüm kâinât

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Kalk ey şehitler serveri
Ey hür insanlar rehberi
Kalk incitme Peygamber’î
Anan Zehra-yı Ether-i

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Kalk ey meydanlar aslanı
Sen ey dertlerin dermânı
Yatma topraklarda böyle
Kalk dertlere dermân eyle

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Bedenin kalmış kefensiz
Başın mızrakta bedensiz
Sen kâinâtın ruhusun
Âlem neye yarar sensiz

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Ey sâhipsizler sâhibi
Neden unuttun Zeyneb’i
Kulak ver şu feryâdına
N’olursun gel imdadına!

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Seccad’ın hasta yatakta
Zeynep’tir bir tek ayakta
Yalnız başına neylesin
Kime derdini söylesin?!

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Ey bâğıbân kalk ayağa
Kalk bir nazar eyle bağa
Bak, susuz kalmış güllerin
Ötmüyor hiç bülbüllerin

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Bak açtı kahpe zâlimler
Başını masum kızların
Kalk artık bildir haddini
Kâfirlerin, soysuzların

Kalk ayağa ey teşne leb
Yalnız kalmış bacın Zeyneb

Galx gidelim xeymelere Ebelfez
Galx gidelim xeymelere Ebelfez
Sensiz bu dünyanın derdi çekilmez [Nakarat]
Huseyn’in eşgini özgeler bilmez
Galx gidelim xeymelere Ebelfez.

Ey dertlere çare olan Ebelfez
Huseynini derde salan Ebelfez
Nehr-i el-gem kenarında düşen o
Ellerine elim gurban Ebelfez.

Xeymelerde goptu tufan Ebelfez
Senin gibi yiğit cihana gelmez
Ox deyende ganlar dolan o Heyder
Gözlerine gözüm gurban Ebelfez.

[Nakarat]
Niye bele gan içinde yatıpsan
Niye bele meni başdan atıpsan
Mensiz nece sen hedefe çatıpsan
Huseynini yalnız goyan Ebelfez.

Galx gidelim ey mehriban Ebelfez
Zeynebimin artıx nalesi dinmez
Başım düşer elden ele gardaş
Huseynini yalnız goyan Ebelfez.

[Nakarat]
Susuzları yade salan Ebelfez
Su yanında susuz ölen Ebelfez
Huseynine eşg-u vefa yolunda
Fatime’den rütbe alan Ebelfez.

Xeymelerde susuzların feryadı
Ucaldı göylere Ebelfez adı
Ne dedimse Rugeyyem heç susmadı
Galx gidelim xeymelere Ebelfez.

[Nakarat]
Sen bu çölün maralısan Ebelfez
Zalım vurup yaralısan Ebelfez
Sensiz xeymelerin çehresi gülmez
Galx gidelim xeymelere Ebelfez.

Galx gidelim xeymelere Ebelfez
Sensiz bu dünyanın derdi çekilmez
Huseynin eşgini özgeler bilmez
Galx gidelim xeymelere Ebelfez.

Can Baba Edşan Baba
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men (Nakarat)
Mene biraz su baba, mene biraz su baba

Dudağlarım gurudu
Dilime ver su baba
Dudağlarım gurudu
Dilime ver su baba
Sen de susadın çölde
Emme ağlıyır baba
Sen de susadın çölde
Emme ağlıyır baba

Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Mene biraz su baba, mene biraz su baba

Babamın atı gelir
Ganlı ğeleti gelir
Babamın atı gelir
Ganlı ğeleti gelir
Özü galıpdı çölde
Zülcenah yalız gelir
Özü galıpdı çölde
Zülcenah yalnız gelir

Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Mene biraz su baba, mene biraz su baba

Başını gertirdiler
Baba aş evezine
Başını gertirdiler
Baba aş evezine
Galmışam bir zindanda
Bir kömeyin yoğ bize
Galmışam bir zindanda
Bir kömeyin yoğ bize

Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Mene biraz su baba, mene biraz su baba

Can Huseyin’im baba
Gızın Rugeyye’yem men
Can Huseyin’im baba
Gızın Rugeyye’yem men

Men sene gurban olam
Nazlı Rugeyye’yem men
Men sene gurban olam
Nazlı Rugeyye’yem men

Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Can baba edşan baba, nazlı Rugeyye’yem men
Mene biraz su baba, mene biraz su baba

Kılıçların Aşkı (Ebelfezcan Ebelfez)
Fırat suyu kan ağlar, Esğer’in kederinden
Hazin hazin çağıldar, akar kalbe derinden
Ebulfezl’in su meşgi, öperdi ellerinden
Oğlar değdi meşgine, kan aktı gözlerinden

Ebelfezcan elde tas susuzlar ümidisin
Nehri elgemde Ebbas, Kerbela şehidisin
Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban

Ebelfezcan Ebelfez gözler gözüne gurban
Rugeyye’ne verdiğin o su sözüne gurban

Goymadı düşmen seni, durasan sözün üste
Saldılar attan yere, yığıldın yüzün üste
Ey vefalı dilaver, yayıldı acı xeber
Gan ağladı ğeymeler,gökleri sardı keder

Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban

Güneşin rengi soldu, o halini görünce
Ayın yüzü tutuldu, gün ağşama dönünce
Fatıma Heyder ağlar, Ebulfezl’in yasına
Alemler bürünmüştü, kızıl kan deryasına

Göklerden nida etti, Cebrail ruhul emin
Vaveylası tutmuştu, yeryüzünü Zeyneb’in
Umul Benin’e selam, ey oğullar anası
Meleklerin dilinde, Ebulfezl’in senası

Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban

Gözlerine kan dodu, mızraklar bedenine
Kılıçlar aşık oldu,vefanın madenine
Kollarını başını, feda etti dinine
Adamıştı canını Zehra’nın Huseyn’ine

Sadakat mihrabısın, gönüllere taht kurdun
Sen vefa kitabısın vefada sana vurgun
Sende yiğitlik yazar, yazar galu beladan
Aşıklar seni anar mektebin Kerbela’dan
Hayrandı nehri elgem, senin eşsiz vefana
Ağlıyor bütün alem, ağlayan Kerbela’na

Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban

Esğerime Lay Lay
Balacan gurban olaram
O şelale gözlere
Şehadet şeferdi balam
Gurbanam sizlere.

Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Şehidime lay lay.

Bir yudum suyu da sana
Vermiyip bu hayinler
Su yerine üç per oxu
Vurdular bu zalimler.

Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Şehidime lay lay.

Dili yoğ desin can baba
Boğazım dolup gan baba
Meni goy yere üzülme
Sen git ekbete yan baba.

Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Esğerime lay lay
Şehidime lay lay.

Gorğulu Çöl
Meni gorğulu çölde
Goyup gettiler babacan
Gulağımdan küpemi
Soyup gettiler babacan

Huseyn baba baba baba baba.
Huseyn baba baba baba baba.

Sen öldün üstümüze
Gemler töküldü babacaban
Ekber şehit olanda
Belim büküldü babacan

Huseyn baba baba baba baba.
Huseyn baba baba baba baba.

Seni yuxumda gördüm
Şehit olupsan babacan
Yaralı gumlar üstünde
Cansız galıpsan babacan

Huseyn baba baba baba baba.
Huseyn baba baba baba baba.

Emma başın bedende
Yoxuydu ay can babacan
Bedeninde yaralar
Çoxuydu ay can babacan

Huseyn baba baba baba baba.
Huseyn baba baba baba baba.

Zeyneb’in Ağlar Hali (Kerbubela Kerbela)
Ey heremi sinezenan Kerbela
Sende Huseyn’e ağla ey Kerbela
Zeyneb’in ağlar hali
Sineleri dağlıyar
Hardadı gardaşları
Baş yarasın bağlıyan.

Kerbubela Kerbela

Andola nehrüsde düşen dilbere
Eşgine xatir kesilen ellere
Göynümüz isdiyir ağa,
Kerbubela’ye gelek,
Esğer’e laylay diyek
Sineleri dağlıyax.

Kerbubela Kerbela

Gözel adın ezberimizdir ağacan
Eşgin ta kevserimizdi ağacan
Adın eşgile mülazimdi ağa.
Dünya sensiz neye lazım ağacan.

Kerbubela Kerbela
Kerbela Kerbela Kerbela -2

Kerbela ebedî bir sevda -2

Rasûl-i Ekrem’in varisi
Huseyn şühedâ efendisi
Aliyyul Murtaza babası
Fatıma Betül’dür anası.

Zehra’nın kalbinin meyvesi
Huseyn hidayet meş’alesi
Zeyneb’in ümidi neş’esi
Huseyn o kurtuluş gemisi.

Huseyn’in adı dillerdedir
Huseyn aşkı gönüllerdedir
Huseyn yası bir ibadettir
Sâbit bir nebevî sünnettir.

Huseyn’e Rasulullah ağlar
Tüm melâiketullah ağlar
Huseyn için Ehl-i Beyt ağlar
Huseyn için bu ümmet ağlar.

Aşura günü Kerbela’da
Huseyn’e yer ile gök ağlar
Aşura günü Kerbela’nın
Şifa dolu toprağı ağlar.

O gün ay güneş ve yıldızlar
Huseyn’e Fırat nehri ağlar
Yakılmış çadırların külü
Kanlı ok ve mızraklar ağlar.

Huseyn’e ağla ey Müslüman
Huseyn’e bütün alem ağlar.
Kerbela Kerbela Kerbela
Kerbela iman cihat takva.
__________________


ALLAHUMME SALLİ ALE MUHAMMED VE ALİ MUHAMMED VE ACCİL FERECEHUM VEL EN EDAHUM
Alıntı ile Cevapla
  #2  
Alt 09-11-2018, 08:04
CEMALETTİN YALDIR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
CEMALETTİN YALDIR CEMALETTİN YALDIR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
SAHİBİ VE GENEL YÖNETİCİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 3.408
CEMALETTİN YALDIR will become famous soon enough
Standart

Ağam Ağam Huseyn
Kelime-i şehadetim
Mest-u meyi velayetim
Gece gündüz tilavetim
Zikri gelbe şefa Huseyn
İsmi derde deva Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Sene sonsuz mehebbetim
Sensen menim eşk cennetim
İbadetim itaatim
Dilimdeki sedam Huseyn
Başımdaki sevdam Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Ömür boyu ezadaram
Eşgin ile bağdavaram
O gün sene intizaram
Öldüğümde gelsen Huseyn
Seni görüp ölsem Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Sen güllerin ilhamısan
Bülbüllerin ah gamısan
Eşgin en üst makamısan
Aşıklara ilham Huseyn
Selam sana movlam Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Sen Peygamber emaneti
Eli Heyder şehameti
Bibi Kevser kerameti
Eşgi cana derman Huseyn
Ey Guran’a gurban Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Can içinde canan Huseyn
Alem sana heyran Huseyn
Gönüllerde tufan Huseyn
Ey ilahi destan Huseyn
Cilvegahı destan Huseyn

Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,
Ağam ağam Huseyn, ağam ağam Huseyn,

Canına gurban ya Huseyin
Canına gurban ya Huseyin
Men sene gurban ya Huseyin.
Kim sene bu gün ağlamaz
Bir nebze sine dağlamaz
Sine dağlamax az geler
Kim gan gözyaşı axıtmaz.

Atın garalar başıma
Vurum sineme başıma
Kimin bele ağası var
Vurulan hençer başına.

Sen susuz can veren zeman
Ağladı sahibez zeman
Kefenin soyulan zeman
İnledi yer, gök, asuman.

Bizde gelek heremine
Laylay diyek Esğerine
Göz yaşiynen lebbeyk diyek
O şebihi peyğembere.

Hansına ağlıyım deme
Sinemi dağlıyım deme
Zeynebin yeddi garası var
Vurulup zincir eline.

Ey menim ağam ya Huseyin
Derdime derman ya Huseyin
Ömür boyu ezadarax
Sen kimin ağaya ya Huseyin.

Laylay Rugeyyem
Gızım ağlama sine dağlama
Ağlar gözlerin benzer anama
Emmene bağ bir yorgun yaralı
Golları bağlı geldim bu Şam’a.

Ele ağ etme boynunu bükme
Gapıda durup göz yaşı dökme
Gelen geçenden yarimi sorup
Yanan bağrıma taze dağ çekme.

Mehriban balam verme can balam
Gel meni goyma perişan balam
Virane şamda yoğdur Huseynim
Yorgun golumu boynuna salam.

Nazlı çiçeğim gülden göçeyim
Yat sinem üste men lay lay deyim
Bu ğerabede o guru yerde
Yatma toprağa yanar yüreğim.

Başımda yare salmışam gare
Men nece dözüm seni mezare
Ay meler guzum ay dadım duzum
Bağışın oxşar o susuz yare.

Hz. Rugeyye’ye Ağıt
Ey veren virane Şam’da
Gurbet elde can Rugeyye
Her zeman hesretten ağlar
Gözlere gurban Rugeyye.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Ağ şirin dilli Rugeyye
Baba vay seslenip ağlar
Emmenin üreği gemli
Gelbinde dağ kimin dağlar.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Ağlama ey ğırda bala
Birde sen yandırma bala
Esğerin dağı sinemde
Hansı bir derdime yanam.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Ölme ay solgun Rugeyye
Getme ay yorgun Rugeyye
Emmeni dertlere salıp
Getme ay balam Rugeyye.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Bilirem çoğ yorulupsan
Şimr elinnen vurulupsan
Başına gemçi deyende
Saralıpsan hem solupsan.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Herabe olup vatanın
Gurbeti şamda Rugeyye
Can verip butağdın meni
Mihneti gemle Rugeyye.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Başımın yeddi garası
Emmenin Kerbubelası
Men sensiz hara gederem
Gardaşımın can balası.

Laylay ey guzu gurbanım
Laylay ey gadanı alım.

Yığılıp Ebbasım Nehri Fırat Üsde
Yığılıp ebbasım nehri Fırat üsde
Belim sındı Zeynep elemdar öldü
Boyanıptı gane vefalı serdarın
Livayi gurane vefadar öldü.

Yaralı eslanım şehidi guranım
Ümidi tiflanım cevanım laylay
Uca boy serdarım veziri dermanım
Vefalı gemğarım ebelfezlim vay.

Özüne der eyle heyali gızları
Denen deydi peykan su meşgin deldi
Size ğatir geçdi iki gol bir gözden
Meni goydu yalnız felek dinceldi.

Dededim ayan gardaş gedirsen eğyame
Dedi sen get huseyn rugeyyen ağlar
Dedim onda getsem seni goysam tenha
Çığanda can lebden gözün kim bağlar.

Deyir esğer yatsın yatıp perçem darım
Yaralı ezası galıp zehrade
Ateşinnen yansa dudağların emsin
Deyiler düşmenler su yoğ deryade.

Vaveyla
Kuru dudaklar Fırat yanında vaveyla
Eline de sancak Ali kanıyla vaveyla
Bir ömür yandı Huseyn aşkıyla vaveyla
İfdihar eder Huseyn adıyla vaveyla.

Çadırda Esğer yolunu gözler vaveyla
Bir damla suya hasret gönüller vaveyla
Fırat yanında pusu kurulmuş vaveyla
Vurulmuş Abbas kana bulanmış vaveyla.

Bağlandı yollar kesildi kollar vaveyla
Ötmez bülbüller kurumuş güller vaveyla
Oklandı gözü yarıldı başı vaveyla
Toprağa düştü yaralı başı vaveyla.

Kana bulandı alemdar Abbas vaveyla
Yalnız bıraktı Huseyni Abbas vaveyla
Sen ümidiydin bacın Zeyneb’in vaveyla
Kırıldı senden sonra dizleri vaveyla…



Musibetler anasıyam
Musibetler anasıyam
Yeddi gurban bacısıyam
Men Fatime (a.s) balasıyam
Men Zeynebem men Zeynebem.

Men peygamber torunuyam
Ali Murtaza (a.s) gızıyam
Men Hesen Huseyn (a.s) yaveri
Men Zeynebem men Zeynebem.

Ömrü az anam Zehra (a.s)’nın
Bir ömür ağlar gızıyam
Men babamın zinetiyem
Men Zeynebem men Zeynebem.

Mihrap şehidi babamın
Zehir solduran imamın
Baş ucunda ağlıyanam
Men Zeynebem men Zeynebem.

Men Kerbela gonağıyam
Yeddi şehid gardaşıma
Kerbela’da ağlıyanam
Men Zeynebem men Zeynebem.

Menim gözyaşım dinmedi
Üzüm heç hoş gün görmedi
Gemler mennen elçekmedi
Men Zeynebem men Zeynebem.

Elveda Zeynep
Hüseyn meydana gidecek
Gidecek ve dönmeyecek
Bacısıyla konuşuyor
Son defa veda ediyor:
Elvedâ Zeyneb elvedâ

Ben gidiyorum meydana
Düşman ile çarpışmaya
Ceddimin dini uğruna
Öz kanıma boyanmağa
Elvedâ Zeyneb elvedâ.

Bacı ben şehid olunca
Çok dövünüp de ağlama
Sabrınız çok olsun bacı
Emânet kalın Allah’a
Elvedâ Zeyneb elvedâ.

Zeynep bu susuz yavrular
Yavrusu ölmüş analar
Sana emanetim bacı
Yakınma çok sızlanma çok
Elvedâ Zeyneb elvedâ.

Acılar anası Zeyneb
Hazin baktı kardeşine
Ey peygamberler vârisi
Kalbimin son tesellisi
Kardeş Hüseyn, kardeş Hüseyn.

Gücüm yok, kırıldı belim
Git demeye varmaz dilim
Kardeş gitme bir daha dön
Son kez göreyim nur yüzün
Kardeş Hüseyn, kardeş Hüseyn.

Gözlerim arkandan bakar
İçim yanar, bağrım yanar
Gözümde yaşlar tükendi
Kalbim sızlar, sızlar, sızlar
Kardeş Hüseyn, kardeş Hüseyn.

Küçücük kızı Sakine
Koşarak geldi Hüseyn’e
Açtı minik kollarını
Sarıldı ayaklarına
Gitme baba, gitme baba

Baba ne olursun gitme
Bizleri kimsesiz etme
Götür bizi Medîne’ye
Düşmanlara esir etme
Gitme baba, gitme baba

Baba bu küçücük kalbim
Ayrılığına dayanmaz
Gözlerimin yaşı baba
Bir ömür boyu kurumaz
Gitme baba, gitme baba

Bütün çocuklarla baba
Söz veriyoruz biz sana
Biz artık su istemeyiz
Su deyip seni üzmeyiz
Gitme baba, gitme baba

Hüseyn elvedâ ediyor
Gökte melekler ağlıyor
Düşman Hüseyn’i bekliyor
Zeyneb ölümden dönüyor
Eyvâh Hüseyn, eyvâh Hüseyn

Zülcenâh’a bindi Hüseyn
Susuz yola düştü Hüseyn
Fırat uzaklardan bakar
Akar, mahzun-mahzun akar
Eyvâh Hüseyn, eyvâh Hüseyn

Başına neler mi geldi
Hüseyn’i kimler mi kesti?
Bunları bana sormayın
Nebî ağlar, Zehra ağlar
Eyvâh Hüseyn, eyvâh Hüseyn

Hüseyn’e kaç ok saplandı?
Kimler elinde doğrandı?
Bunları bana sormayın
Ali ağlar Mehdî ağlar
Eyvâh Hüseyn, eyvâh Hüseyn

Çadırları nasıl yandı?
Başı kaç diyar dolandı?
Bunları bana sormayın
Kalem ağlar kağıt ağlar
Eyvâh Hüseyn, eyvâh Hüseyn

Kan kılıca galip oldu
Kılıçlar kanda boğuldu
Hak müstahakkını buldu
Bâtıl düştü zâil oldu.

Kerbela’sız Yaşayamam
YAZAR: BEYTÜL AHZAN TARİH: 26 EYLÜL 2009 3.8K KEZ OKUNDU SİNEZEN VE İLAHİ SÖZLERİ 2 YORUM
Bu yazıyı değerlendirin

“ Bu şiir farsça bir sinezenin sözleridir.”
Abbas’ın güzel gözleri
Yüreğimi Allah’a yöneltti
Ebulfazl’ın yardımı
Beni Kerbelai etti.
Parlak ay olmadan yaşayabilirim.
Yakıcı güneş olmadan yaşayabilirim
Ben Ebulfazl’sız yaşayamam
Çünkü efendimi seviyorum
Mevlamı seviyorum.
Bir kafeste yaşayabilirim
Hem nefesim olmadan yaşayabilirim
Ben Hüseyin’siz yaşayamam
Çünkü efendimi seviyorum
Mevlamı seviyorum.
Gecem-gündüzüm olmadan yaşayabilirim
Takatsiz ve bîtap yaşayabilirim
Ben Zeynep’siz yaşayamam.
Senin Kerbela’n ey Hüseyin iki cihanın aşkıdır
Herkes der ki, oranın havası Harameyn’in havasına benzer.
Çölde avare dolaşabilirim
Gurbette ve yalnız olabilirim
Ama Kerbela’sız yaşayamam
Neden?
Çünkü gözümün nurudur o , seviyorum onu.
Hüseyin’in türbesini seviyorum.
Bir harabede yaşayabilirim
Feryat ve nâleyle yaşayabilirim
Ben Rugayye’siz yaşayamam
Çünkü o bânumu seviyorum
O hanım kızı seviyorum.
Yalnız ve yorgun yaşayabilirim
Yüreği parçalanmış olarak yaşayabilirim
Ben Ali Ekber’siz yaşayamam
Çünkü efendimi seviyorum
Mevlamı seviyorum.
Çölde avare dolaşabilirim
Gurbette ve yalnız olabilirim.
Ben Zehrasız yaşayamam
Neden ?
Çünkü annem o benim, seviyorum onu
Serverimdir o benim, seviyorum onu…

Ya Eba Salih Mededi

“Ey Salihlerin Babası” adlı şiir; farsça bir dinletinin türkçeye tercümesidir.

Sen ey bütün varlığımla aşık olduğum
Sen her şeyimsin
Fedadır bütün alem senin yüzüne
Gel bir bak ey dertli gamlı yürek
Görsen Leyla ne acılar çekti bu alemde.

Bir anlıkta olsa gamlı halime
Kararsız halime bak
Ey bütün umudum;sen ey aydınlık sabahım
Bir nergis gülü olan gözünden neler çektim
Medet! Ey salihlerin babası.

Bana derman evine doğru yol göster
And ver bu divaneye ey saki
Biliyorsun mest olmuşum
İçecek kabımda,dermanımda yok ey saki.

Ben dilsiz bir kuşum
Kalbi kırık benim
Sabaha kadar diz üstünde uyanığım
Neyim varsa ey gül, sendendir
Medet! Ey salihlerin babası.

Senin sevdanla canımız gark olmuştur
Bu senin hoşlanarak baktığın durumdur
Bizimle konuşmaya arzun yok mudur?
Bu cilvelerin bizi neticesiz bırakır mı?
Sensiz gönül bağımızda
Senin serv arzularının kendisi yeşerse
Artık yolunda isteklerimizi alsan veya aldırsan.

Ey yüzünün nuru
Bu soğuk ve sönük gecelere
Artık sabrım kalmadı
asla asla inanmam ahdimiz unutulsun.

Medet! Ey salihlerin babası
Bana derman evine doğru yol göster
And ver bu divaneye ey saki
Biliyorsun aşkından mest olmuşum
İçecek kabımda,dermanımda yok ey saki.

Bir anlıkta olsa gamlı halime
Kararsız halime bak
Ey bütün umudum;sen ey aydınlık sabahım
Bir nergis gülü olan gözünden neler çektim
Medet! Ey salihlerin babası.

İmam Mehdi’nin (af) adının olmadığı yerden kaçmak lazım…
__________________


ALLAHUMME SALLİ ALE MUHAMMED VE ALİ MUHAMMED VE ACCİL FERECEHUM VEL EN EDAHUM
Alıntı ile Cevapla
  #3  
Alt 09-11-2018, 08:12
CEMALETTİN YALDIR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
CEMALETTİN YALDIR CEMALETTİN YALDIR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
SAHİBİ VE GENEL YÖNETİCİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 3.408
CEMALETTİN YALDIR will become famous soon enough
Standart

Akan suyun kenarında
Akan suyun kenarında
Kim görmüş susuz öleni
Bir ayrı alem Kerbela
Heryerde var ayrı bela.

Derya olan dudakların
Derya yanında kurumuş
Kalmıyıptı hiç bir kömek
Esgerin Ekberin solup.

Zeynep gülünü akdarır
Başsız bedenler içinde
Kah bahır Necef yoluna
Hem Huseyn deyir ağlıyır.

Zeynep gördü çuhur yerden
Bir ses gelir deyir bacı
Hayran dolanma çölleri
Ey garip mihriban bacı.

Gel kenara çek okları
Neyzeleri, kılıçları
Ağlama zeynep sabrele
Musibet başlıyır hele.

Huseyin güller gabağında
Galıp yaralı bedenin
Zeynebinin kefeni yok
Nece dayansın Zeynebin.

Hanı eyninde gömleğin
Gül sineni eziptiler
Yüzüğün ganimet olup
Parmağın niye kesiptiler.

Rugeyye deyir derdini
Yandırırlar heymeleri
Gözün göre göre baba
Gemçi vurdular başıma.

Ezizliği bitip baba
Abbas’tan sonra Zeyneb’in
Bir dert yakıp yüreğimi
Vurdular emme Zeyneb’i.

Eza gafilesi gedir
Kufe’ye yeni belaya
Ağır zincirler bağlıyıplar
Hasta İmam’ın boynuna.

Gafile önünde gedir
Neyzelerde kesik başlar
Seccad’ın boynunda zencir
Arkasında yetim gızlar.

Rugeyye’nin baba sesi
Yandırır Zeynep kalbini
O üç yaşındaki bala
Dönür bahır Kerbela’ya.

Deyirdi senin Zeyneb’in
Nedendi bu zulmü cefa
Kesilmiş damarın o gün
Mızraklarla ok arasında.

Senden sonra Kerbela’da
Heymeleri yandırdılar
Her şeyimiz talan olup
Balana gemçi vuruplar.

Zeynep galıptı çaresiz
Sığınahsız uşahlarla
Kan gaçır o çuhur yere
Kan gaçır nehr-i elgeme.

Birgün seni görmeyende
Hasta olardı Zeyneb’in
Sensiz harası var gide
Ayrılammırki Zeyneb’in.

İstiyirem diyem Huseyn
Çok dertler görüp Zeyneb’in
Herkes deyir Kerbela’da
Beli bükülüp Zeyneb’in.

Sen meydana giden zaman
Gözü yollarda galıptı
Huseyn senin vasiyetin
Gönlüyle kalbiyle alıp.

Deyirki bilmirem Huseyn
Bizleri neden vurdular
Günahı neydi Seccad’ın
Boynuna zencir taktılar.

İstiyirem men diyemki
Bu zulümlerin sebebi
Birinci zalim ki dedi
Kenara getmeli Ali.

Hayberdeki kinleriyle
Bağlandı Ali kolları
Göz önünde Huseyn senin
Vurdular anam Zehra’yı.

O gün ateşe verdiler
Kapısını Peygamber’in
Ümmet içine ektiler
Nifak ve kin tohumları.

İstiyirem diyem Huseyn
Anam Zehra’yı vuranlar
Bu Kerbubela çölünde
Şimdi de bize kıydılar.

“Susuzların Sakisi” adlı şiir; Farsça bir dinletinin Türkçeye tercümesidir.

Ben, Ali Murtaza’nın oğluyum
Ben La Feta mülkünün sultanıyım
Şeref ve fazilet olarak şu bana yeter ki…
Huseyn’in dergahında bir hizmetçiyim.
Vallahi, sağ kolum kesilsede bu, böyledir.
Betül’ün evladının hizmetkarıyım
Ben, Resul’ün bostanının bahçıvanıyım.
Sürekli solan güllerinden dolayı yorgunum.
Gamlı ve kırık bir yüreğim var.
Vallahi sağ kolumu kessenizde böyledir.
Sığınmasız susuzların sakisiyim
Düşman önümde diken gibi bitsede…
…Tek başıma bu orduyla baş ederim
Ben sonsuza dek dinimi savunurum
Vallahi sağ kolumu kessenizde böyledir.
Saf suyun kenarında ayaktayım.
Ayağım suyun içinde yüreğim kaygılı.
Suyun içinde adeta yanan mum gibibiyim
İçim yanıyor, içler acısı hatıradan ötürü
Vallahi sağ kolumu kessenizde böyledir
Allah’ım, yardım et atımı süreyim…
…Ve bu suyu çadırlara götüreyim
Ölsemde ne gam yemem, bundan sonra.
Canım feda olsun bu şirin aşka.
Vallahi sağ kolumu kessenizde böyledir.
Yerde kanlar içinde bundan dolayı üzgünüm
Geride, susuzluktan dudakları kuruyan dostlarım kaldığı için
Kesik ellerim yere düşmüş.
Alnımda kılıçla açılmış yaralar var
Vallahi sağ kolumu kessenizde böyledir
Vallahi sağ kolumu kessenizde
Sonsuza dek savunacağım dinimi …….

Kerbela Feryadım
Mene bir ses ver amandı gardaş
Gıyamet gopan zamandı gardaş
Yaru yaversiz galdım çöllerde
Halı Zeyneb’in yamandı gardaş.

Gün gabağında başsız bedenin
Başın nizede Huseyn’im senin
Dinmedi feryadı Rugeyye’nin
Halı Esğer’in yamandı gardaş.

Gözüm önünde nizede başın
Dağı sinemde yeddi gardaşın
Getmez gözümnen kefensiz naaşın
Halı Ekber’in yamandı gardaş.

Yanır çadırlar Seccad’ım hanı
Vaveyla sesi alıp her yanı
Men nece terkedim başsız yatanı
Halı Zehra’yın yamandı gardaş.

Yanır üreğim Eli Esğer’e
Gasım Ebelfez cevan Ekber’e
Kerbela döndü o gün mehşere
Derdi Zeyneb’in yamandı gardaş.

AŞKIN MANZUMESİ
Zeynep esiri Kerbelâ
Aşkı onun aşk u belâ
Lebbeyk dedi o evvela
Şâhid Allah, Kâlubelâ
O âşığı Kerbubelâ.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Hüseyn eşsiz yiğit Kurban
Ali Ekber çok mihriban
Kasım Abbâs Merd-i Meydân
Genç yaşlısı hep kahraman
Kerbelda izzet iman.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Zehrâ Nebi Yâdigârı
Murteza’nın Zülfikarı
Mücteba’nın iftiharı
Aşûrâ’nın âlemdârı
Kerbubelâ’nın vekarı.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Zalimlerin sakifesi
Mazlum etmişti her kesi
Zeyneb’in ordan hissesi
Kerbubelâ sahifesi
Şâm Kufe’de Ali sesi.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Kerbubela’dır sinesi
Kahramanlık hazinesi
Ey hikmetlet definesi
Sensin hakkın sefinesi
Âşûrâ’nın hak annesi.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Bedr’in Hayber’in kudreti
Mâlik-i Eşter gayreti
Seyyid Hazma azameti
Haydar-ı Kerrâr ziyneti
Fâtıma’nın velâyeti.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Selaman’la Meysem Temmâr’a
Ebuzer, Mikdâd, Ammâr’a
Velayette kalanlara
Hakka tabi olanlara
İftiharsın sen onlara.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Kerbubelâ aşk ülkesi
Zeynep onun Melikesi
Sabır Zeyneb’in ilkesi
Ali Onun medresesi
Fâtıma’da almış dersi.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Ali Esğer en küçük er
Zuheyr Bureyr namı yeter
Müslim Habib hür dilaver
Yetmiş iki koç yiğit er
Hepsi şehid Zeynep Yâver.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Ya Mehdi-yi Sâhip Zaman
Ya Seyyidî Mevlâ eman
Zeynep belâ, Zeynep tufan
Kerbubelâ’da coştu kan
Zeynep aşktı, Zeynep irfân.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Haticet-ül Kubrâ Zeynep
Seyyid-ül Azrâ Zeynep
Ruh-i Betûl Büşrâ Zeynep
Meryem, Hâcer, Sârâ Zeynep
Fâtıma-üz Zehrâ Zeynep.

Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep
Zeynep, Zeynep; Zeynep, Zeynep, Zeynep

Ağlasam
Bu gece gözyaşlarım kana karışsa
Peygamber evladı Huseyn’e ağlasam
Ali ismet çadırları kenarında
Kalem kağıt mürekkep ve ben ağlasam.

Kerbela çölü ile dağlar ve taşlar
Alnıma yaz toprağı sürsem ağlasam
Fırat nehri ile akan tüm ırmaklar
Alemdeki çöller ile ben ağlasam.

Susuzluk bedenimi yaksa kavursa
Abbas’ın önünde diz çöküp ağlasam
Kolları kesilip de yere düşünce
Baş ucunda Huseyn ile ben ağlasam.

Ey kerbela neden vefasız davrandın
Bu ümmetin kalbine acılar kattın
Bu çöle ayak basıp secdeye varsam
Kan damlamış topraklarla ben ağlasam.

Haykırsam dünyaya bu vefasızlığı
Avn ile Cafer dese ve ben ağlasam
Kuyulara atılsam ıssız çöllerde
Yakup’un Yusufu ile ben ağlasam.

Bu Gece Kalbim Tekrar …
Bu gece kalbim tekrar
Ebulfez için atıyor
Tekrar haykırıyorum
Canım feda ebelfez’e.

Abbas’ın güzel gözleri
Uykuyu gözlerimden aldı
Kalbim sadece senin kapında
Başka bir yere gitmedi.

Sonunda o gün gelecek mi
Gözlerimi ayaklarına süreyim
Kerbela’ya gidiyorum
Ama aşkın bırakmaz geriye döneyim.

Sonunda o gün gelecek mi
Ben senin hizmetçin olayım
Senin için bir dilenci olayım
Senin için bir hizmetçi olayım.

Bana bir nazar et
Dertlerim deva bulsun
Eğer sen istersen
Kerbela kısmetim olur.
__________________


ALLAHUMME SALLİ ALE MUHAMMED VE ALİ MUHAMMED VE ACCİL FERECEHUM VEL EN EDAHUM
Alıntı ile Cevapla
  #4  
Alt 09-11-2018, 08:14
CEMALETTİN YALDIR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
CEMALETTİN YALDIR CEMALETTİN YALDIR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
SAHİBİ VE GENEL YÖNETİCİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 3.408
CEMALETTİN YALDIR will become famous soon enough
Standart

Ben Hüseynim
Ben Hüseyn’im, ben Hüseyn; ben Hüseyn’im, ben Hüseyn
Sipt-i Peygamber benim, Murteza’ya nur-i eyn

Anam, Server-i Nisa, kadeşimdir Mücteba
Ben Hüseyn’im, ben Hüseyn, Hamis-i Al-i Aba

Can mayasıyla beni, büyütmüş ceddim Resul
Terbiye etmiş beni, anam Zehra-yı Betül

Murteza’dan almışım, izzeti, cesareti
Babam öğretmiş bana, isarı, şecaati

Geceler ağlamağı, namazı, ibadeti
Gündüz meydanda cihad etmeyi, şehadeti

Zalimin önünde bir dağ gibi dayanmağı
Din için feda olup, kanına boyanmağı

Kurban eyledim canı, din için, şeref için
Ettim feda her şeyi, bu yüce hedef için

Feda eyledim, feda, Abbas’ımın kolunu
Ta kıyamete kadar, yaşadım hak yolunu

Allahu-u Ekber için, feda oldu Ekber’im
Hüccet oldu âleme, altı aylık askerim

Esir oldu Zeyneb’im esirler azad ola
Zincirlendi Seccad’ım, ta ki zincir kırıla

Mızrak başında başım, Kur’an okudu, Kur’an
Ta ki bilsinler bu baş, Kur’an’a olmuş kurban

Düşmanlarımdan daha, cefalı görmedim ben
Yarenimden daha çok, vefalı görmedim ben

Sadıklar böyle vefa gösterir serverine
Bir canın yerine bin can verir rehberine

Yarenim can verdiler, ta ki din ihya ola
Ta vefanın, mertliğin manası ifa ola
Azizlerin ölümü, gerçi belleri büker
Fakat bu kanlar ile zulmün binası çöker

Kerbela eder nida, hal lisanıyla sada
Amade Hüseyniler! Hakk’a olmağa feda

Hüseyni olan ümmet, zillet altına girmez
Kerbela âşıkları, zalimlere baş eğmez

Her gün Aşura, her yer Kerbela’dır Kerbela
Müslüman olan herkes, imtihana müptela

BENİ İMAM HUSEYN’E GÖNDERİN
Yükletin barhanem develer ile
Beni İmam Hüseyin’e gönderin
Yoldaş olup gitmen yad iller ile
Beni İmam Hüseyin’e gönderin
Şu illerin bize çektiği perde
Beni sen düşürdün onulmaz derde
Karar kılıp duramıyom bir yerde
Beni İmam Hüseyin’e gönderin
Benim ne davam var şu iller ile
Benim davam Hak ehli kullar ile
Kerbelâ’ya giden abdallar ile
Beni İmam Hüseyin’e gönderin
Kutlu günler doğup doğup aşmadan
Ceset farıyıp da akıl şaşmadan
Dağları kar alıp kırcı düşmeden
Beni İmam Hüseyin’e gönderin
Pir Sultan Abdal’ım bir hava ile
Arşa çıkardılar bin dava ile
Kanber’in güttüğü boz deve ile
Beni İmam Hüseyin’e gönderin

Dertlere Derman Huseyin
Gündüz hayalimde gece düşümde
Her derdime derman İmam Hüseyin
Yılın on’ki ayın seherlerinde
Her dertlere derman İmam Hüseyin

Divimin var kalen tutmaz elimde
Hakk’ın kelâmın okurum dilimde
Muhammed’in sancağının altında
Mazlum mazlum duran İmam Hüseyin

Aşk kitabın Huda bana gönderdi
Gökten Cebrail de yere indirdi
Yezitleri cehenneme gönderdi
İblis çıkmaz ordan İmam Hüseyin

Hatice rehberi divanda bir yar
Fatma Ana ağlar hem saçın yolar
Hak bir terazidir mizanın kurar
Şehit donu giyen İmam Hüseyin

Pir Sultan ne güzel bulmuş yerini
Ben pîrime kurban verdim serimi
Muaviye oğlu Mülcem soyunu
Sürelin dergâhtan İmam Hüseyin

Kerbela Ebedi Bir Sevda Sözleri

Kerbela Kerbela Kerbela -2
Kerbela ebedî bir sevda -2

Rasûl-i Ekrem’in varisi
Huseyn şühedâ efendisi
Aliyyul Murtaza babası
Fatıma Betül’dür anası

Zehra’nın kalbinin meyvesi
Huseyn hidayet meş’alesi
Zeyneb’in ümidi neş’esi
Huseyn o kurtuluş gemisi

Huseyn’in adı dillerdedir
Huseyn aşkı gönüllerdedir
Huseyn yası bir ibadettir
Sâbit bir nebevî sünnettir

Huseyn’e Rasulullah ağlar
Tüm melâiketullah ağlar
Huseyn için Ehl-i Beyt ağlar
Huseyn için bu ümmet ağlar

Aşura günü Kerbela’da
Huseyn’e yer ile gök ağlar
Aşura günü Kerbela’nın
Şifa dolu toprağı ağlar

O gün ay güneş ve yıldızlar
Huseyn’e Fırat nehri ağlar
Yakılmış çadırların külü
Kanlı ok ve mızraklar ağlar

Huseyn’e ağla ey Müslüman
Huseyn’e bütün alem ağlar.
Kerbela Kerbela Kerbela
Kerbela iman cihat takva.

Kerbubela Kerbela
Ey heremi sinezenan Kerbela
Sende Huseyn’e ağla ey Kerbela
Zeyneb’in ağlar hali
Sineleri dağlıyar
Hardadı gardaşları
Baş yarasın bağlıyan.

Kerbubela Kerbela

Andola nehrüsde düşen dilbere
Eşgine xatir kesilen ellere
Göynümüz isdiyir ağa,
Kerbubela’ye gelek,
Esğer’e laylay diyek
Sineleri dağlıyax.

Kerbubela Kerbela

Gözel adın ezberimizdir ağacan
Eşgin ta kevserimizdi ağacan
Adın eşgile mülazimdi ağa.

Dünya sensiz neye lazım ağacan.

Kerbubela Kerbela

Ebelfezcan Ebelfez Sinen Sözleri
Fırat suyu kan ağlar, Esğer’in kederinden
Hazin hazin çağıldar, akar kalbe derinden
Ebulfezl’in su meşgi, öperdi ellerinden
Oğlar değdi meşgine, kan aktı gözlerinden
Ebelfezcan elde tas susuzlar ümidisin
Nehri elgemde Ebbas, Kerbela şehidisin
Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban
Ebelfezcan Ebelfez gözler gözüne gurban
Rugeyye’ne verdiğin o su sözüne gurban
Goymadı düşmen seni, durasan sözün üste
Saldılar attan yere, yığıldın yüzün üste
Ey vefalı dilaver, yayıldı acı xeber
Gan ağladı ğeymeler,gökleri sardı keder
Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban
Güneşin rengi soldu, o halini görünce
Ayın yüzü tutuldu, gün ağşama dönünce
Fatıma Heyder ağlar, Ebulfezl’in yasına
Alemler bürünmüştü, kızıl kan deryasına
Göklerden nida etti, Cebrail ruhul emin
Vaveylası tutmuştu, yeryüzünü Zeyneb’in
Umul Benin’e selam, ey oğullar anası
Meleklerin dilinde, Ebulfezl’in senası
Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban
Gözlerine kan dodu, mızraklar bedenine
Kılıçlar aşık oldu,vefanın madenine
Kollarını başını, feda etti dinine
Adamıştı canını Zehra’nın Huseyn’ine
Sadakat mihrabısın, gönüllere taht kurdun
Sen vefa kitabısın vefada sana vurgun
Sende yiğitlik yazar, yazar galu beladan
Aşıklar seni anar mektebin Kerbela’dan
Hayrandı nehri elgem, senin eşsiz vefana
Ağlıyor bütün alem, ağlayan Kerbela’na
Ebelfezcan Ebelfez, ağlar meşgine gurban
Sende olan Kerbela, Huseyn eşgine gurban

Kerbela Yollarında – Sinezen
Toprak mı kanadı, can mı çırpındı
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu
Güneş mi kavruldu, sahra mı yandı
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Bir kudret elinde sahra yakılmış
Yollara şuheda kanı dökülmüş
Sulara sellere zehir ekilmiş
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Bu ne mukadderat, bu nasıl yazı?
Depreşir canların kanlara nazı
Bir tepsi içinde mübarek yüzü
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Bu çöller katline ferman mı senin
Başın Yezidiye derman mı senin
Göğsün kılıçlara kalkan mı senin
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Yetiş düldül, yetiş can Zülfikar
Yetiş Ehl-i Beyt’in sultanı Haydar
Güle kıran girdi, bülbüller ağlar
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Şu cihan nurunun yarı sen idin
Yanan yüreklerin carı sen idin
Haydar-ı Kerrar’ın nuru sen idin
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Uyan ey şuheda, uyan da çırpın
Sana mezar olmaz Kerbela çarkın
Daha değmeyecek yaşına kırkın
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Kuzgun pusu kurmuş sahra içinde
Mazlumlar kırılmış kutsal gücünde
Muhammed okunur kanlı saçında
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

Fatımet-üz Zehra, ey vuslat ana
Sen ne isim verdin mahzun cana
Diyeceğim vardır ulu divana
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu

“Aydoğan’ım” vur taşlara başını
Bu katliam mukaddera işi mi?
Ben ulu Mevla’ya saldım düşümü
Kerbela çölünde Ali’nin oğlu
__________________


ALLAHUMME SALLİ ALE MUHAMMED VE ALİ MUHAMMED VE ACCİL FERECEHUM VEL EN EDAHUM
Alıntı ile Cevapla
  #5  
Alt 09-11-2018, 08:53
aliyyenveliyullah - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
aliyyenveliyullah aliyyenveliyullah isimli Üye şuanda  online konumundadır
SİTE TEKNİKERİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 349
aliyyenveliyullah is on a distinguished road
Standart

Aşıklar Secdegâhı
Kerbela’yı yâd etmek, sel misali gözyaşı,
Hüzünle gözlerinden akarken olsa gerek.
Belaya feryad etmek, çevirip biraz başı,
İbretle Neyneva’ya bakarken olsa gerek.

Kasım izin istiyor Aşura öğlesinde,
Sahra’yı Kerbela’da son veda olsa gerek.
“Bu canım kurban” diyor Tasua gecesinde,
Geldi yevm-i Aşura “can feda” olsa gerek.

Hüseyincan yetişti, yaralıydı Ekber’i,
Böyle ciğer acısı, yanan kor olsa gerek.
Kan, revan içindeydi, vücudunun her yeri,
Sinesi parça parça, inan zor olsa gerek.

Su diye kavruldular Fırat’ın kenarında,
Onları hatırlamak, susamak olsa gerek.
Abbas’ın din dediği sırat’ın kenarında,
Kevser’in havuzuna basamak olsa gerek.

Atasından bellidir düşmanın su oyunu,
Zeyneb’in endişesi çocuklar olsa gerek.
Sakine susuz diye Abbas içmez suyunu
İbret almayanlara yazıklar olsa gerek

Suya hasret can veren yetmiş iki canana,
Susuzluk, Kevser için imtihan olsa gerek.
Din-i Mübin uğruna akan her damla kana,
Kur’an-ı Azimû’ş-şan tercüman olsa gerek.

Ali Esğer oklandı, Rubab’a ne demeli,
Taziye merasimi sizlere olsa gerek.
Hüseyn’in başucunda ağlayıp inlemeli,
Rukayye’nin mesajı bizlere olsa gerek.

İmam Zeynelabidin Şam’da iken özleri,
Eza edenin aklı şaşıyor olsa gerek.
Güzellik gördüm diye sarf ederken sözleri,
Zeyneb’in ruhu özgür yaşıyor olsa gerek.

Onun için yarattı on sekiz bin âlemi
Künhüne vakıf olmak, tahayyül olsa gerek
Hasaneyn’in matemi, ağlattı can Hatemi
Cibril emin haberi, temayül olsa gerek

Hazreti Fatıma’nın öcünü aldığında,
Kerbela’nın listesi elinde olsa gerek.
Resulullah buyurmuş, evladım geldiğinde,
Ehlibeyt âşıkları, yanında olsa gerek.

Allah’ın kelamıdır, Kur’an baş-göz üstüne,
Ehlibeyt’le birlikte emanet olsa gerek.
Kimlerdir söz söyleyen, ilahi söz üstüne,
Bunların vasıfları gayet net olsa gerek..

Açma kanatlarını, engel olma Arş’ıma,
Mevla’dan ayrı kalmak, bir bela olsa gerek.
Her karış toprağında, Ali çıkar karşıma,
Âşıklar secdegahı, Kerbela olsa gerek.

Şah Hüseyin’e
Yıllar yılı hasretini çekerim
Yollar beni Şah Hüseyn’e götürün
Ağlar ağlar gözyaşımı dökerim
Seller beni Şah Hüseyn’e götürün
Yanıyor yüreğim ridi yağım
Viraneye döndü bu gençlik çağım
Yaprakları dökmüş virane bağım
Güller beni Şah Hüseyn’e götürün
Dayanmaz bu zulme erirdi dağlar
Özüm şaha sadık gözüm kan ağlar

Kıyameta kadar göz yaşım çağlar
Seller beni Şah Hüseyn’e götürün
Evveli ahirde var idi onlar
Aktı Kerbelâ’da al kızıl kanlar
Yaralı yürekler ah çeken canlar
Kullar beni Şah Hüseyn’e götürün
Abdal Pir Hünkar’ın bağlandı yolum
Nesli Muhammed’e nedir bu zulüm
Kalsın o divana Kerbelâ çölüm
Çöller beni Şah Hüseyn’e götürün

HÜSEYN’E MAHŞER AĞLAR
“Hüseyn’e yerler ağlar, göğler ağlar,
Betul u Murteza, Peyğember ağlar.
Hüseyn’in nuhesin (Dilriş) yazanda
Müselman sehlidir, ki kâfir ağlar
Kör olmuş gözlerin kan tutdu Şimr’in
Ki görsün öz elinde hancer ağlar
Hüseyn’in köyneği Zehrâ elinde
Çeker kıyha kıyamet, mahşer ağlar
Atanda Hermele ok Kerbelâ’de
Göreydin düşmen ağlar, leşger ağlar
Kucağında, göreydin Ümm-ü Leyla
Alıp na’ş-ı Ali Ekber’i ağlar
Rübâb, nisgil döşünde süt görende
Başında kâküli Ekber hevâsı
Yel ağlar, sünbül ağlar, anber ağlar
Yazanda Âl-i Tâhâ nuhesin men
Ali, şakk-ul kamer, mihrab tilit kan
Kulak ver, mescid okşar, minber ağlar
Ali’den (Şehriyâr), sen bir işare
Kucaklar kabri, Malik Eşter ağlar.”

Kerbela
Kerbela yı,bir mekan zannetme sen
Aşurayı, bir zaman addetme sen

Kerbela,bir mektebin unvanıdır
Kerbela,hak batılın furkanıdır

Kerbela,aşıkların destanıdır
Kerbela,sadıkların meydanıdır

Kerbela’dan açtı hürriyet gülü
Kerbela2da,öttü izzet bülbülü

Kerbeladan göklere heyyat sesi
Yükselip mest etti aşık herkesi

Kerbela,Musa’ların bir Tur’udur
Canları alt üst eden hak nurudur

Kerbela,haktır;evet Hak rengidir
Kerbela kalplerde aşk ahengidir

Kerbela mı,yoksa Hakk’ın arşı mı?
Kerbela mı,yoksa Aşkın marşı mı?

Kerbela,can Kerbela,kan Kerbela
Her gün Aşura, her yan Kerbela.

Huseyin Canem

Sensen bizim şiarımız .
Ey canımız cananımız.
Ey dinmeyen hicranımız.
Mazlum olan imamımız.

El minnet-u lillah dedin.
Zalimlere baş eğmedin.
Şehadete aşık ağa.
Sen ders verdin insanlığa.

Helmin muin feryadına.
Biz yetiştik imdadına.
Artık Huseyn yalnız değil.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.

Hayat verdin sen islama.
Sadık kaldın sen davana.
Yemin olsun aşurana.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.

Biz mehdinin yaverleri.
Kasım,ekber, ekberleri.
Selam olsun kerbelana.
Biz sahibiz hak davana.

Canlar feda aşurana.
Heyhat diyen o nidana.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.
Kunna feek fi kerbele.

Movla ben bir biçareyim.
Aşkınla ben divaneyim.
Başkasına bi ganeyim.
Ben şemine pervaneyim.

ERBABI MEN HUSEYN

Canlar sana hayran huseyn
Ey canlara canan huseyn
Lütfeyle gel rahmet bana
La fetay-ı cinan huseyn
(nakarat)
Sensen bizim şiarımız
Ey canımız cananımız
O dinmeyen hicranımız
Mazlum olan imamımız
(nakarat)
El minnet-u lillah dedin.
Zalimlere baş eğmedin.
Şahadete aşık ağa.
Sen ders verdin insanlığa.
(nakarat)
Helmin muin feryadına.
Biz yetiştik imdadına.
Artık Huseyn yalnız değil.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.
(nakarat)
Hayat verdin sen islama.
Sadık kaldın sen davana.
Yemin olsun aşurana.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.
(nakarat)
Movla ben bir biçareyim.
Aşkınla ben divaneyim.
Başkasına bi ganeyim.
Ben şemine pervaneyim.

ZEYNEBİN ÖLSÜN

Betul u zehranın gül yadigarı
Bülbül ü nalanım axlarım zarı
Soldu zeyneb in huseyn baharı
Soyulup kefenin huseyn im senin
Gumlar üstündedir üryan bedenin

Huseyn can huseyn can zeynebin ölsün
Huseyn can huseyn can zeynebin ölsün

Aman allahım bu nasıl beladır
Yanan yüreğim bin kerbeladır
Axlasın gözler bu musibetime
Kefen olsun gökler bi kefenime
Nedir bu halin huseyn can senin
Tanınmaz olmuştur başsız bedenin

Tanımaz elbet bir bacı gardaşı
Olmazsa exer bedende ki başı
Kesilen başının yeddi gardaşı
Rubab ı gülsüm ü zeynebi ölsün
Kesildi ellerin huseynim senin,
Bu bacın yaşamaz zeynebin ölsün

Büküldü bu belim ağardı başım
Susuz gurban olan,mezlum gardaşım
Dilimde duasın,aşkım imanım
Nalan zeyneb in nalesi huseyn
Yanan gelbimin,gıblesi huseyn

Eli ekber in doğranan bedeni
Yüceltti huseynim dünyada seni
Senin bu ölümün movla huseyn im
Kerbelada yıxdı gocalttı meni
Anan can verende öleydim huseyn
Senin gözel aşkın yaşattı meni..

Ayrıldım zeynebim ayrıldım senden
Aşkına bin selam başsız bedenden
Sen menim başımsan başımın tacı
Davama sahip ol ağlama bacı..
__________________
بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم

اَللَّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَأْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثَّانِىَ وَالثَّالِثَ والرَّابِعَ اَللَّهُمِّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْيانَ وَ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ.

"Allah'ım, sen, (Resul ve Ehl-i Beyt'ine) ilk zulmedeni benim özel lanetime mazhar eyle. Bunun için de, önce birinci, sonra ikinci, sonra üçüncü ve sonra da dördüncüden başla. Sonra da... Yezid'e lanet eyle. Ziyad'ın ve Mercâne'nin oğlu Ubeydullah'a, Sa'd oğlu Ömer'e, Şimr'e, Ebu Süfyan'ın, Ziyâd'ın ve Mervân'ın soyuna kıyamet gününe kadar lanet et."


علی علی علی MEN ALİYYEL MURTAZA' NIN NÖKERİYEM علی علی علی
Alıntı ile Cevapla
  #6  
Alt 09-11-2018, 09:01
CEMALETTİN YALDIR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
CEMALETTİN YALDIR CEMALETTİN YALDIR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
SAHİBİ VE GENEL YÖNETİCİ
 
Üyelik tarihi: May 2008
Mesajlar: 3.408
CEMALETTİN YALDIR will become famous soon enough
Standart

Ne Olursun Söyle Derdin Ne Fırat?
Hüseyin’den taraf akamaz mıydın?
Yezit ordusunu yakamaz mıydın?
Hiç içilmez olup kokamaz mıydın?
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Çoğu teyemmümle kıldılar namaz
Su vermeyen zaten insan olamaz.
Hak için akmayan suda yaramaz
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

İsteyince kıyıları yıkarsın
İstediğin yere doğru akarsın
Resul’ün yüzüne nasıl bakarsın
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Duymadın mı Peygamber’in sözünü?
Nasıl üzdün o biricik kızını
Rukeyye su diye döğer dizini
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Su yerine o gün ok mu ürettin ?
Ali Asgar’ı da perişan ettin
Değerin kalmadı gözümde bittin
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Hüseyin’i üzdüğünü bilirsin
Baki değilsin ki sende ölürsün
Kevser havuzuna nasıl gelirsin
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Nasıl üzdün ki sen Zeynep bacıyı
Onunla tanıdı ümmet acıyı
Bunu yapan onun bunun çocuğu
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Suda kestiler Abbas’ın yolunu
Kopardılar mubareğin kolunu
Bunca zülme oynatmadın kılını
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Yiğit savaşıyor. Ali Ekber’im
Haykırıyor bana biraz su verin
Bir su için Fatıma’ya ne derim
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Çocuklardan kendisini unuttu
Susuzluktan göz yaşını kuruttu
Zeynep çocukları nasıl uyuttu
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Ne acılar gördün asır boyunca
Hüseyin yatıyor hasır boyunca
Sen nasıl sabrettin bunu duyunca
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Bu bela kimseye böyle çatmadı
Sabahlara kadar Zeynep yatmadı
Sana diyeceğim daha bitmedi
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Ne söylesem acep neden anlarsın
Mahşere dek için için yanarsın
Evlatların susuz kalır anlarsın
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Kıyına varınca duramıyorum
Niye yaptın diye soramıyorum
Artık sende hata aramıyorum
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Belki de sen için için ağlarsın
Zeynep için karaları bağlarsın
O sesinle yüreğimi dağlarsın
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Fırat sana biraz haksızlık ettim
Maksadımı aştım ileri gittim
Bunun sorumlusu seni zannettim
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Haklı isen mutluluklar dilerim,
Maksadım Yezit’tir ben ona derim
Sana haksızlığı nasıl öderim
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

O günden bu güne nasıl yaşarsın
Derdin çoktur bazen sende taşarsın
Öfkelenir tepeleri aşarsın
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Belki gereğinden fazla yüklendim
Ne yapayım bu da haklı beklentim
Duygusallık biraz benim saplantım
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Haksız değilsin ya görüntün öyle
Tarihi hatalar düzelir böyle
Ne olur bizlere doğruyu söyle
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Sana kötü demek istemiyorum
Senin maksadını bilemiyorum
Kerbela deyince gülemiyorum
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Sana soruyorum birinci elden
Madem düşmanlığın yoktu ezelden
İtiraf et bunu kalp ile dilden
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Ben de biliyorum ulu’sun ulu
Allah’ın sevgili kulusun kulu
Gözlerin yaş ile doludur dolu
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Böyle şeyler asil suya yakışmaz
Aslı temiz olan zaten kokuşmaz
Haklı isen sana hiçbir şey olmaz
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Bazen sinir ile bazen öfkeyle
Yanlış hesap döner Bağdat’tan böyle
Bizlerde bilelim doğruyu söyle
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Bunca musibeti sana mal’ettim
Hatamı anladım ben hata ettim
Yanlış anlamama sen yardım ettin
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Bazen gizli olur, bazen aşikar
Böyle davranmanın bir sebebi var
Herkes hatasını kendi açıklar
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Aşık Mehmet diyor acı çekersin
Asırlardır göz yaş’ını dökersin
Zulmün hesabını Yezit’ler versin
Ne olursun söyle derdin ne Fırat…

Geydim Huseynin garesi
Gelbide movla yaresi
Yürekte dildedi Huseyn
Arş ile meydan arası

Deyirem Abbas gelesen Tek galıp gardaş Huseyn
O isti gumlar üste bah yanıp gardaş Huseyn.

Kerbela-da Şehid olan Huseyn erbabiyemki men
Gare geyip yasın tutan Huseyn erbabiyemki men

Ağam galıptı gumlar üste
Ganlı peykeri gumlar üste
Gördüki heymesi talanır
Xırda bala Rugeyyenin
Gözünde yaş cilvelenir


Deyirem Abbas gelesen Tek galıp gardaş Huseyn

Deyirem Abbas gelesen Tek galıp gardaş Huseyn
O isti gumlar üste bah yanıp gardaş Huseyn.

Kerbela-da Şehid olan Huseyn erbabiyemki men
Gare geyip yasın tutan Huseyn erbabiyemki men

Başında Zeyneb garası
Kerbela ve Şam arası
Üreyinde sahlıyır o
Huseyninin çoh yarası

Deyirem Abbas gelesen Tek galıp gardaş Huseyn
O isti gumlar üste bah yanıp gardaş Huseyn

Kerbela-da Şehid olan Huseyn erbabiyemki men
Gare geyip yasın tutan Huseyn erbabiyemki men

Ey Mehdi Can
Ey Mehdi can, sevgili canan
Gönüller seninle süslüdür her an
Geleceksin elbet münasip bir an
O mukaddes ana kurban Mehdi can

Mehdi can bekleriz daim yolunu
Ne olur çabuk gel, kurtar kulunu
Koklat misk u anber kokan gülünü
Gülüne, diline kurban Mehdi can

Soldu gül, kurudu göl hasretinden
Ağaçlar meyvesiz kaldı Mehdi can
Gel dirilsin İslâm hak nüsretinden
Nüsretine kurban Mevla Mehdi can

Konuşmuyor artık lal oldu diller
Sensiz soluyor bak, açmadan güller
Ötmez oldu bağlardaki bülbüller
Gel açsın gül, ötsün bülbül Mehdi can

Yeryüzü zulümle dolup taşıyor
Feryad edip kullar sana koşuyor
Feryadı dindirmek sana düşüyor
Kurtar bizi artık, kurtar Mehdi can

Bütün yaşlı gözler, yaslı gönüller
Geleceksin diye yolunu gözler
Yetmiyor maniler, yetmiyor sözler
Son ver bu hasrete n'olur Mehdi can

Ezizi gülü Zehra

Ezizi gülü Zehra,2
Movla huseyni mezlum,2

Ne baş galıp bedende,2
Ne libas camedende2
Zeynep nale edende,2
Yandı huseyni mezlum,2

Gitme meydana sarı,2
Ey anam yadigarı,2
Bu çöl bela diyarı,2
Gördü huseyni mezlum,2

Vah huseyn can vaveyla,2
Ekbere ağlar Leyla,2
Diyende mehlen mehla,2
Döndü huseyni mezlum

Gitme meydana gardaş,2
Görmüyüm neyzede baş,2
Gözümde galmadı yaş,2
Aldı huseyni mezlum,2

Mina olup kerbela,2
Kurbanlar ali aba,2
O gün Merve ve sefa,2
Oldu huseyni mezlum,2

Gızım ağlamaGızım ağlama sine dağlama
Ağlar gözlerin benzer anama
Emmene bax bir yorgun yaralı
Golları bağlı geldim bu şama

Ele ağ etme boynunu bükme
Gapıda durup göz yaşı dökme
Gelen geçenden yarimi soruş
Yanan bağrıma taze dağ çekme

Mehriban balam verme can balam
Gel meni goyma perişan balam
Virane şamda yoğdur huseynim
Yorgun golumu boynuna salam

Nazlı çiçeğim gülden göçeyim
Yat sinem üste men lay lay deyim
Bu ğerabede o guru yerde
Yatma toprağa yanar yüreğim

Başımda yare salmışam gare
Men nece dözüm seni mezare
Ay meler guzum ay dadım duzum
Bağışın oxşar o susuz yâre

İsmi derde deva huseyn
Kelime i şehadetim
Mest u meyi velayetim
Gece gündüz tilavetim
Zikri gelbe şefa huseyn
İsmi derde deva huseyn

Sene sonsuz mehebbetim
Sensen menim eşg cennetim
İbadetim itaetim
Dilimdeki sedam huseyn
Başımdaki sevdam huseyn

Ömür boyu ezadaram
Eşgin ile bağdavaram
O gün sene intizaram
Ölgüğümde gelsen huseyn
Seni görüp ölsem huseyn

Sen güllerin ilhamısan
Bülbüllerin ah gamısan
Eşgin en üst makamısan
Aşıklara ilham huseyn
Selam sana movlam huseyn

Sen peygamber emaneti
Eli heyder şehameti
Bibi Kevser kerameti
Eşgi cana derman huseyn
Ey gurana gurban huseyn

Can içinde canan huseyn
Alem sana heyran huseyn
Gönüllerde tufan huseyn
Ey ilahi destan huseyn
Cilvegahı destan huseyn

KURU YERDE CAN VEREN EKBERİM

Kalk ayağa, Yûsuf-i Kerbelâ
Kuru yerde can veren Ekber’im
Bu Sakine’dir, bu da Kerbelâ
Kuru yerde can veren Ekber'im

Bacın ölsün, Ali gardaşım
Ne belâlı oldu benim başım
Dökerem gözden, Ali kan yaşım
Kuru yerde can veren Ekber'im

Ali okşayıp sene ağlarım
Başıma Ali, kara bağlarım
Ne gelir sağam sene ağlarım
Kuru yerde can veren Ekber'im

Sana men Ali diye seslendim
Yüreğim üste seni besledim
Nice yıldı men seni gözledim
Kuru yerde can veren Ekber'im

Saralıp yüzüm, lal olup dilim
Ben idim bülbül, sen idin gülüm
Yarana kurban bu yanık gönlüm
Kuru yerde can veren Ekber'im
__________________


ALLAHUMME SALLİ ALE MUHAMMED VE ALİ MUHAMMED VE ACCİL FERECEHUM VEL EN EDAHUM
Alıntı ile Cevapla
  #7  
Alt 09-11-2018, 09:16
aliyenveliyullah aşkı aliyenveliyullah aşkı isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Yönetici
 
Üyelik tarihi: Jan 2013
Mesajlar: 738
aliyenveliyullah aşkı is an unknown quantity at this point
Standart

Ay Gardaş
Ay menim arğam elim sındı belim ay gardaş, ay gardaş
Aç gözün ver mene ses yandı dili ay gardaş ay gardaş
Ey gehreman ey kerbela ebbasim
Omidi eli mustefa ebbasim ay gardaşş

Demedim nehri gedip ğeymelere dönderesen
Taki bir meşgi suya bir göz iki gol veresen
Oğ atan dert oğunu meşge atıp dur veresen
Olmasın bir su yüreyh bir bele çırpınmaz idin
Ne adamlar kesilerdi ne belin sınmazdı ay gardaşş

Olmasın bir su yüreyh bir bele çırpanmaz idin
Ne adamlar kesilerdi ne belin sınmazdı ay gardaşş
Sındırıpsan belimi sındırıpsan belimi
Gel özümü sındırma ay gardaş ay gardaşş

Tar edipdi bizi düşmen bağır gel durma
Çalma yerde el ayağ gelbimede od vurma
Olmasın bir su yüreyh bir bele çırpınmazdı
Ne adamlar kesilerdi ne belin sınmazdı
Sındırıpsan belimi sındırıpsan belimi
Gel özümü sındırma ay gardaş ay gardaş


Aşığı Kerbela
Gelbime yazmış Allah
Aşığı kerbubelayı
Esiri eşgem movla
Zeynebi kerbubelayı

Gül bağım oldu viran
Gam gülü kerbubela yem
Divane oldum nalan
Bülbülü eşgu belayem

Secdede geçsin ömrüm
Her gece zikrim movla
Türbetin oldu mührüm
Mihrabı eşgim movla

Başıma indi gökler
Fırtına talan movla
Boynuna değen ğençer
Ömrüme değdi movla

Aşkına alem kurban
Huseynim etşan movla
Dilimde ismin her an
Gönlüme sultan movla


Fırtına talan movla
Aşkıma şahit çöller
Çöllere düştüm movla

Kerbela rahlem oldu
Kitabı sensin movla
Kerbela kıblem oldu
Mihrabı sensin movla

İmam Huseyin
Türbesinin Üstün Nakş Eylemişler
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyn
Seni Dört Köşeye Baş Eylemişler
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

Çağlar Sular Gibi Akasım Gelmez
Şehrine Girince Çıkasım Gelmez
Yezid'in Yüzüne Bakasım Gelmez
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

Senin Aşıkların Yanar Yakılur
On İki İmam Katarına Katılur
Bunda Yezid'lere La'net Okunur
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

Senin Dervişlerin Sema'lar Döner
Kadir Geceleri Şem'alar Yanar
Katarımız İmam Ca'fer'e Uyar
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

İmamı Hüseyn'in Kolları Bağlu
Muhib Aşıkların Ciğeri Dağlu
Hazret -İ Ali'nin En Küçük Oğlu
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

Şah Hatayi'm Eder Erenler Nerde
Çalısız Kayasız Bir Sahra Yerde
Kerbela Çölünde Kandilde Nurda
Gel Dinim İmanım İmamı Hüseyin

Beyaz GüvercinKapı ardına düşmüş,bir yaralı Güvercin
Haramiler kudurmuş,yakılmış Ma'bed'i Din
Kalk ayağa Muhammed,gör halini Annen'in
Kerbela Toprağına,düştü kanı Muhsin'in

Hakka dair ne varsa,gasbedildi elinden
Ayırdılar Ali'yi,Beyaz Güvercini'nden
Kalk ayağa Muhammed,hüznü gider Ali'den
Dert kuyusu başında,dert dolu günlerinden

Kesilen boğazında,Zehra'ya ait buse
Kalk Ey Şehit bir kere,Zeyneb'ine gülümse
Kalk ayağa Muhammed,Kimsesize ol kimse
Yüreklere kor salan,zulmün kökü kesilse

Ay düşmüş Ay Yüzüne,kurbandır Aşıkları
Amcasız korku sardı,susamış yavruları
Kalk ayağa Muhammed,yıktılar Alemdar'ı
Kimsesiz kaldı Huseyn,kırıldı beli gayrı

Kumlar üste düşerken,İslam'ın Askerleri
Birer birer tükendi,Huseyn'in ümitleri
Kalk ayağa Muhammed,kokla Ali Ekber'i
Ümmetin arasında,sana en çok benzeri

Sakife'den atıldı,bir ok Kerbubela'ya
Kıydılar acımadan,Ali Asker Bala'ya
Kalk Ayağa Muhammed,ağla bu manzaraya
Huseyn'in yüreğini,dağlayan bu Kuzu'ya

Şam diyarı cefalı,zulüm dolu bir yamaç
Esirlere vuruldu,acımasızca kırbaç
Kalk ayağa Muhammed,Yetimler sana muhtaç
Rugayye yorgun hasta,Sakine susuz ve aç

Saçlarına kar yağan,Musibetler Anası
Ölümden ağır gelir,Kardeşi'nin vedası
Kalk ayağa Muhammed,bu Zeyneb'in nidası
Harabede can verip,Huseyn'in hatırası

Yusuf'un yokluğunda,aylar yıllar geçerken
Avunduk Yakub gibi,geldi gelecek derken
Kalk ayağa Muhammed,gözler görüyor iken
Çağır gelsin Oğlun'u,bir cum'a sabah erken

Kundaktaki çocuklar,gözü yaşlı anneler
Ağlıyor Huseyn için,tüm Mukarreb melekler
Kalk ayağa Muhammed,ağlıyor sana gözler
Allah aşkıyla yanan,iman dolu yürekler

YA EBA EBDİLLAHİL HUSEYN

Huseyni fatime selam Sennen sonra kerbelada
Huseyni mustefa selam Xeymeleri yandırdılar
Huseyni mezlumi eli Her şeyimiz talan olup
Şehidi kerbela selam Balana gemçi vurdular

Ağan suyun kenarında Zeynep galıptı çaresiz
Kim görüp susuz öleni Sıxınaxsız uşahlarla
Bir ayrı alem kerbela Kah gaçır o çoxur yere
Heryrde var ayrı bela kah gaçır nehri elgeme

Derya olan dudakların Bir gün seni görmeyende
Derya yanında guruyup heste olardı zeynebin
Galmıyıptı hiçbir kömeyh sensiz harası ver gide
Esğerin ekberin solup Ayrılammırki zeynebin

Zeynep gülünü ağdarır Gör nece günlere çatıp
Başsız bedenler içinde Senen sonra bah zeynebin
Kah baxır Necef yoluna gözlerinde yaş galmıyıp
Hem huseyn deyir ağlıyır Ezalı bacın zeynebin

Zeynep gördü çuğur yerden İstiyirem diyem huseyn
Bir ses gelir deyir bacı çox dertler görüp zeynebin
Heyren dolanma çölleri Herkes deyir kerbelada
Ey gerip mehriban bacı Beli bükülüp zeynebin

Gel kenara çek oxları Sen meydana giden zaman
Neyzeleri gılıçları Gözü yollarında galıp
Axlama Zeynep sebrele Huseyn senin vasiyetin
Musibet başlıyır hele Gönlüyle gelbiyle alıp

Huseyn günler gabaxında Deyirki bilmirem huseyn
Galıp yaralı bedenin Bizleri neden vurdular
Zeynebinin kefeni yox Günahı neydi seccatın
Nece dayansın zeynebin boynuna zincir vurdular

Hanı eyninde köyneyin hayberdeki kinleriyle
Gül sineni eziptiler baxlandı eli golları
Yüzüğün ganimet olup gözönünde huseyn senin
Parmağın niye kesipler vurdular anan zehrayı

Deyirdi senin zeynebin o gün ateşe verdiler
Nedendi bu zulmü cefa gapısını peygamberin
Kesilmiş damarın öpür ümmet içine ektiler
Mızraxlar ox arasında nifak ve kin tohumları

Sensen bizim şiarımız .
Sensen bizim şiarımız
Ey canımız cananımız.
Ey dinmeyen hicranımız.
Mazlum olan imamımız.

El minnet-u lillah dedin.
Zalimlere baş eğmedin.
Şehadete aşık ağa.
Sen ders verdin insanlığa.

Helmin muin feryadına.
Biz yetiştik imdadına.
Artık Huseyn yalnız değil.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.

Hayat verdin sen islama.
Sadık kaldın sen davana.
Yemin olsun aşurana.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.

Biz mehdinin yaverleri.
Kasım,ekber, ekberleri.
Selam olsun kerbelana.
Biz sahibiz hak davana.

Canlar feda aşurana.
Heyhat diyen o nidana.
Lebbeyk Huseyn ya movlana.
Kunna feek fi kerbele.

Movla ben bir biçareyim.
Aşkınla ben divaneyim.
Başkasına bi ganeyim.
Ben şemine pervaneyim.
Alıntı ile Cevapla
  #8  
Alt 09-11-2018, 09:22
aliyenveliyullah aşkı aliyenveliyullah aşkı isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Yönetici
 
Üyelik tarihi: Jan 2013
Mesajlar: 738
aliyenveliyullah aşkı is an unknown quantity at this point
Standart

AŞKINA ALEM KURBAN

Gelbime yazmış Allah
Aşığı kerbubelayı
Esiri eşgem movla
Zeynebi kerbubelayı

Gül bağım oldu viran
Gam gülü kerbubela yem
Divane oldum nalan
Bülbülü eşgu belayem

Secdede geçsin ömrüm
Her gece zikrim movla
Türbetin oldu mührüm
Mihrabı eşgim movla

Başıma indi gökler
Fırtına talan movla
Boynuna değen ğençer
Ömrüme değdi movla

Aşkına alem kurban
Huseynim etşan movla
Dilimde ismin her an
Gönlüme sultan movla

Fırtına talan movla
Aşkıma şahit çöller
Çöllere düştüm movla

Kerbela rahlem oldu
Kitabı sensin movla
Kerbela kıblem oldu
Mihrabı sensin movla

Eli lay lay balam lay lay
Gundağı gan ile dolan
Eli lay lay balam lay lay
Susuz çölde etşan olan
Eli lay lay balam lay lay

Beşiği boş galan balam
Meni derde salan balam
Gumlar üste galan balam
Eli lay lay balam lay lay

Eli yeter gel ağlama
Yanan sinemi dağlama
Su veren yoğdu balama
Eli lay lay balam lay lay

Eli sensiz anan ölsün
Gerip yüzüm nasıl gülsün
Daha bekleme su gelsin
Eli lay lay balam lay lay.

Tarih aşura günü,
Tarih aşura günü, yeryüzü kerbubela
Arşa dönmüştü zemin,gökyüzüydü kerbela
İndi alemi imkan göklerden yer yüzüne
Kıpkızıl bir şafağın,kan yağan gündüzüne

Va huseyna huseyn na, va huseyna huseyna
Va huseyna huseyn na, va huseyna huseyna

Otuzbin soysuz namert,insanlığı unuttu
Yatmiş ikiye karşı,saf bağlanıp saf tuttu
Bir katliam yaptılar,leylanın aşk çölünde
Divaneler yıkandı, o kutsal kan gölünde

Elem vardı o ölde, o toprağın bağrı kandı
Bütün topraklar o gün,bu turab tan utandı
O nehir sahilinde,en büyük susuz kurban
Düştü mahçup toprağa,kanlı dudak susuz can

Tüm nehirler mahçuptu,gözler huseyn deydi
Fıratın yüzü al al ,sular kan rengindeydi
Sulara hükmederek,koparırdı tufanlar
Boğardı zalimleri,dökülen masum kanlar.

Su yoktu umurunda,o hakkın şuurunda,
O vuslat mahreminde,o susuzluk nurunda
Benlik yok idi onda,oydu vahdet incisi
Yürüyordu meydana,ondördün beşincisi,

İşte o an yükseldi,zeynebin nalan sesi
Kesilecek boğaza,koydu Zehra busesi
Bacı kardeş vedası, sarıldılar kol boyun
Müslimi satan şehir,kufe etmişti oyun

O vedayla başladı,zeynebin kıyameti
Leylayı mecnun etti,ayrılık alemeti
Yaradılış mülkünde,olmuştular aynı can
Vallahi o tabloya, divane ehli irfan

Gökten yere inmişti,bir ezadar kafile
Yiğitlerin serdarı, aliy,yi haydar ile
Malik in gözlerinde,şimşekler parlıyordu
Arslan yürekli Hamza, va huseyna diyordu

Betul u zehranın gül yadigarıBülbül ü nalanım axlarım zarı

Betul u zehranın gül yadigarı
Soldu zeyneb in huseyn baharı
Soyulup kefenin huseyn im senin
Gumlar üstündedir üryan bedenin

Huseyn can huseyn can zeynebin ölsün
Huseyn can huseyn can zeynebin ölsün

Aman allahım bu nasıl beladır
Yanan yüreğim bin kerbeladır
Axlasın gözler bu musibetime
Kefen olsun gökler bi kefenime
Nedir bu halin huseyn can senin
Tanınmaz olmuştur başsız bedenin

Tanımaz elbet bir bacı gardaşı
Olmazsa exer bedende ki başı
Kesilen başının yeddi gardaşı
Rubab ı gülsüm ü zeynebi ölsün
Kesildi ellerin huseynim senin,
Bu bacın yaşamaz zeynebin ölsün

Büküldü bu belim ağardı başım
Susuz gurban olan,mezlum gardaşım
Dilimde duasın,aşkım imanım
Nalan zeyneb in nalesi huseyn
Yanan gelbimin,gıblesi huseyn

Eli ekber in doğranan bedeni
Yüceltti huseynim dünyada seni
Senin bu ölümün movla huseyn im
Kerbelada yıxdı gocalttı meni
Anan can verende öleydim huseyn
Senin gözel aşkın yaşattı meni..

Ayrıldım zeynebim ayrıldım senden
Aşkına bin selam başsız bedenden
Sen menim başımsan başımın tacı
Davama sahip ol ağlama bacı..

Mazlum huseyin
Mektebimin imanısın, aşıkların hicranısın
Sen tevhidin pak kanısın.peygamberin hem canısın
Muteza nın ve zehranın aşurada kurbanısın
Yadigar ı muçteba sın,mazlum i ali aba sın

Sen varis i enbiyasın,sen varisi evliyasın
Sen misali mazlum şehid,kerbelada sen Yahya sın
Şanlı tevhid mektebinin,varisisin son nebinin
Höccetisin sen Allah ın,temsilcisi son dininin

Sen seyyid işuhedasın,din yoluna can fedasın
Ey bi kefen mazlum huseyn,sen şehid i kerbela sın
Susuzluğun,yalnızlığın,kalbimi zde bir yaradır
Her gün bize aşura dır, her yer bize kerbela dır

Aşk u bela diyarının seyidisin,sultanısın
Sen çağların,zamanların,sen en büyük kurbanısın
Feryadısın sen islamın,hafızısın sen kur an ın
Aşığıyım kerbelanın o imanın o irfanın

Sen Allahın bir ayeti, hiç sönmeyen bir nurusun
Sen tarihin kalbi şehid,sen adem in pak nurusun
Şanında nazil.hel eta tathir meveddet ayeti
Sensin kuran ın yanında,peygamberin emaneti

Fırat suyu kan ağlar
Fırat suyu kan ağlar ,esğerin kederinden
Hazin hazin çağıldar,akar kalbe derinden
Ebulfezlin su meşgi,öperdi ellerinden
Oğlar değdi meşgine,kan aktı gözlerinden
Ebelfez can elde tas susuzlar ümidisin
Nehri elgemde ebbas,kerbela şehidisin

Ebelfez can ebelfez,ağlar meşgine gurban
Sende olan kerbela, huseyn eşgine gurban

Ebelfez can ebelfez gözler gözüne gurban
Rugeyyene verdiğin o su sözüne gurban
Goymadı düşmen seni,durasan sözün üste
Saldılar attan yere,yığıldın yüzün üste
Ey vefalı dilaver,yayıldı acı xeber
Gan ağladı ğeymeler,gökleri sardı keder

Güneşin rengi soldu,o halini görünce
Ayın yüzü tutuldu,gün axsama dönünce
Fatıma heyder ağlar,ebulfezlin yasına
Alemler bürünmüştü,kızıl kan deryasına

Göklerden nida etti,Cebrail ruhul emin
Vaveylası tutmuştu,yeryüzünü zeynebin
Umul benin e selam,ey oğullar anası
Meleklerin dilinde,ebulfezlin sena sı

Gözlerine kan dodu,mızraklar bedenine
Kılıçlar aşık oldu,vefanın madenine
Kollarını başını,feda etti dinine
Adamıştı canını Zehra nın huseynine

Sadakat mihrabısın, gönüllere taht kurdun
Sen vefa kitabısın vefada sana vurgun
Sende yiğitlik yazar, yazar galu beladan
Aşıklar seni anar mektebin kerbeladan
Hayrandı nehri elgem,senin eşsiz vefana
Ağlıyor bütün alem, ağlayan kerbelana,
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Şu Anki Saat: 09:34


Powered by vBulletin® Version 3.8.1
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.